Σήμερα, 27 Ιανουαρίου, Διεθνή Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος, τιμούμε τα εκατομμύρια αθώες ζωές που χάθηκαν από το ναζιστικό καθεστώς.
Η ημέρα αυτή δεν είναι απλώς μια ιστορική αναφορά, αλλά μια υπενθύμιση της ευθύνης όλων μας να διατηρούμε ζωντανή τη μνήμη, ώστε το «Ποτέ ξανά» να γίνει πράξη και όχι απλώς λόγια.
Το Ολοκαύτωμα υπήρξε μία από τις μεγαλύτερες τραγωδίες στην ιστορία της ανθρωπότητας και σημάδεψε ολόκληρη την Ευρώπη.
Στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και εξόντωσης, όπως το Άουσβιτς, χάθηκαν πάνω από έξι εκατομμύρια Εβραίοι και εκατομμύρια ακόμη άνθρωποι άλλων εθνοτήτων και ομάδων.
Μόνο στο Άουσβιτς δολοφονήθηκαν περίπου 1,1 εκατομμύριο άνθρωποι.
Θυμόμαστε, εκτός από τους Εβραίους, και τους Ρομά και τους Σίντι. (εξοντώθηκαν περίπου 500.000).
Θυμόμαστε επίσης όσους κρίθηκαν «ανεπιθύμητοι» από το ναζιστικό καθεστώς:
Σοβιετικούς αιχμαλώτους πολέμου και πολίτες, Πολωνούς μη Εβραίους, άτομα με αναπηρίες, ομοφυλόφιλους, μάρτυρες του Ιεχωβά, πολιτικούς αντιφρονούντες, συνδικαλιστές, καλλιτέχνες και κληρικούς.
Ιδιαίτερα σημαντικό είναι να θυμόμαστε και τα θύματα από την Ελλάδα.
Υπολογίζεται ότι 60.000 έως 70.000 Έλληνες χάθηκαν στα ναζιστικά στρατόπεδα.
Από τους περίπου 72.000–77.000 Εβραίους της Ελλάδας πριν τον πόλεμο, εξοντώθηκαν 58.000 έως 67.000.
Χιλιάδες ακόμη Έλληνες, ως πολιτικοί κρατούμενοι ή αντιστασιακοί, στάλθηκαν σε στρατόπεδα όπως το Μαουτχάουζεν, το Νταχάου και το Άουσβιτς.
Η μνήμη αυτών των γεγονότων μας καθιστά όλους υπεύθυνους ως Ευρωπαίους πολίτες και ως ανθρώπους.
Μας καλεί να είμαστε σε διαρκή επαγρύπνηση απέναντι στο μίσος, στον ρατσισμό και στη βία.
Καταδικάζουμε κάθε μορφή διακρίσεων, μισαλλοδοξίας, ξενοφοβίας και αντισημιτισμού.
Υπερασπιζόμαστε την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, τη δημοκρατία, την ισότητα, το κράτος δικαίου και τα ανθρώπινα δικαιώματα για όλους, χωρίς διακρίσεις.
Η Ευρώπη, που γεννήθηκε μέσα από τα ερείπια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, στηρίζεται στις αξίες της ειρήνης, της ελευθερίας και του σεβασμού της διαφορετικότητας.
Οι ευρωπαϊκές κοινωνίες οφείλουν να βασίζονται στην ειρηνική συνύπαρξη και στην αποδοχή του άλλου.
Το «Ποτέ ξανά» δεν αφορά μόνο το παρελθόν· αφορά το παρόν και το μέλλον μας.
Κρατάμε τη μνήμη των θυμάτων ζωντανή στις καρδιές μας και δεσμευόμαστε ότι θα στεκόμαστε πάντα απέναντι στο μίσος και στη βία, ώστε η ανθρώπινη αξιοπρέπεια να γίνεται σεβαστή και η ιστορία να μην επαναληφθεί.